تو یـکی از روزای زمســتونی سال ۸۷ ،مـن و خواهرم و دخــترخالـم،گذرمون به خــیابون ولیــعصر افتاد و از

 اونجایی که می خواستیم بریم بازار صفویه،تصمیم گرفتیم تو اون هوای معتدل کمی قدم بزنیم.

یک فروشــگاه صـنایع دستــی* اونجا بود که نــظر هر سه نفرمونو بهش جلب کـرد؛وارد شـدیم و مـشغـول

تماشا شدیم.هنر دست رو با چشمام می خوردم و لذت می بردم از این همه ذوق و سلیقه.

واقعا راست میگن:"هنر نزد ایرانیان است و بس"

وسایل  ارزش مند و زیبایی اونجا بـود:از کاسه های سفالی و مـرمـری رنگ و وارنگ گرفتـه تا صـفحه های

 شطرنج پر نقش و نگار و سنگینی که اون گوشه،خودنمایی می کرد؛همچنین،کاسه و بشقاب و قاشق و

 چنگال های نقره ای که آدمو ناخودآگاه یاد دوره ی قاجار می اندازه چون روی بعضی از وسایل،مثل گلدون

 های قدیمی،عکس ناصرالدین شاه با اون سبیل های چخماقی،آدمو برانداز می کنه.

اینم یک عکس محدود به محوطه ی ویترین که دیدنشون خالی از لطف نیست.

                       

*فروشگاه داستو واقع در خیابون ولیعصر و روبوی پارک ملت،نرسیده به بازار صفویه قرار داره

ادامه نوشت:این فروشگاه باید بهم پورسانت بده بخاطر این همه تعریفی که از مغازه و وسایلش کردم