بهار، به آر!
چیزی به اتمام سال نمونده؛ کلماتی از قبیل "آغاز" و "پایان" شاید بهانه ای هستن برای ورود به موقعیت جدید یا کنار گذاشتنش بسته به شرایط زندگی. نزدیک شدن به فصل بهار،فرصت خوبیه برای اینکه به عقب برگردیم و به پرونده ء زندگیمون توی 365 روز گذشته نیم نگاهی بندازیم و با خودمون فکر کنیم چند درصد از کارهایی که انجام دادیم راضی هستیم. خوبه که با تغییر فصل و یادآوری دویدن روزها، تو ذهنمون برای روزهای آینده نقشه بکشیم و سعی کنیم به هدفمون برسیم؛ پارسال به خودم قول دادم که مطالعاتم رو توی زمینه ء معماری گسترش بدم و خوش بختانه تا حد زیادی موفق شدم. از طرف دیگه هم چنان سعی می کنم توی دیدن فیلم خوب و خوندن کتاب خوب از این و اون کمک بگیرم و از لحظه های زندگیم بهترین استفاده رو بکنم. یه جدولی هست به نام SWOT که هر کدوم از این حروف نشون دهنده ء نقاط قوت، ضعف، فرصت وتهدید ان. فکر می کنم با رسم این جدول روی مقوا و نوشتن تصمیماتمون روی کاغذهای رنگی و چسبوندنشون، کمک زیادی بهمون کنه که چه کاریو چه وقت انجام بدیم.
سال پر فراز و نشیبی بود؛ دو بار تصادف کردم، یک بار با ماشین و تصادف دوم هم با کسی که ادعا میکنه استاده! تصادف دومی بدتر بود! روزای خوبی هم داشتم که کم نبودن.
شما چه تصمیم کبری یا صغرایی گرفتین؟
من نه گابریل گارسیا مارکزم نه آلبر کامو نه سیمین دانشور!فقط اومدم اینجا بنویسم.ناگفته ها و گفته ها و نوستالژیا و نقل قولهایی که می شنوم.در مورد خودمم ادعایی ندارم.خوش ندارم با نظرای آبکی از قبیل سر زدن و تبادل لینک به زور لینکی رو تو وبم قالب بزنم.