خانه دوست کجاست؟
و کسی می گوید:سر خود بالا کن،به بلندا بنگر؛به بلندای عظیم..
به افق های پر از نور و امید و خودت خواهی دید و خودت خواهی یافت:خانه ی دوست کجاست..
خانه ی دوست در آن قلب،پر از نور خداست و فقط دوست خداست
ادامه نوشت:قبل تر برام ثابت شده بود که دوست واقعی خداست،امروز برام ملموس تر شد
ادامه نوشت ۲:از بی وفایی دوستان،با سکوتی تلخ تر از فریاد به روزمرگی ادامه میدم
ادامه نوشت۳:یه پایان تلخ بهتر از یه تلخی بی پایانه(به شدت معتقد این مطلب شدم)
+ نوشته شده در سه شنبه ۱۶ تیر ۱۳۸۸ ساعت 22:58 توسط سمیرا
|
من نه گابریل گارسیا مارکزم نه آلبر کامو نه سیمین دانشور!فقط اومدم اینجا بنویسم.ناگفته ها و گفته ها و نوستالژیا و نقل قولهایی که می شنوم.در مورد خودمم ادعایی ندارم.خوش ندارم با نظرای آبکی از قبیل سر زدن و تبادل لینک به زور لینکی رو تو وبم قالب بزنم.